Over kunstenaar Jacqueline Bozon

schilderen is voor mij de ultieme vrijheid in mijn dromen Jacqueline Bozon (Helmond, 1 maart 1966) groeide op in Helmond (NB), waar zij nog altijd woont. In haar jeugd tekent ze graag en veel, maar de wereld van de kunst ligt op een andere planeet. Kunstenaar worden is voor haar dan ook onbestaanbaar, daar zit toch geen toekomst in, vindt haar vader. Geen kunstacademie dus voor Jacqueline, maar de PABO, die ze in 1988 succesvol afrondt. Toch, al staat ze met veel plezier voor de klas, het verlangen naar kunst laat haar niet meer los. Ze begint met wandschilderingen op kinderkamers; thuis schildert ze haar emoties op doek. Ze raakt steeds enthousiaster en leert zichzelf allerlei technieken...

schilderen is voor mij de ultieme vrijheid in mijn dromen Jacqueline Bozon (Helmond, 1 maart 1966) groeide op in Helmond (NB), waar zij nog altijd woont. In haar jeugd tekent ze graag en veel, maar de wereld van de kunst ligt op een andere planeet. Kunstenaar worden is voor haar dan ook onbestaanbaar, daar zit toch geen toekomst in, vindt haar vader. Geen kunstacademie dus voor Jacqueline, maar de PABO, die ze in 1988 succesvol afrondt. Toch, al staat ze met veel plezier voor de klas, het verlangen naar kunst laat haar niet meer los. Ze begint met wandschilderingen op kinderkamers; thuis schildert ze haar emoties op doek. Ze raakt steeds enthousiaster en leert zichzelf allerlei technieken waardoor ze al snel groeit in haar kunst. ?Om die nog verder te ontwikkelen, gaat ze naar de Academie voor schone kunsten in Arendonk (B). In 2003 neemt ze een jaar onbetaald verlof om zich vol passie aan het schilderen te wijden. Als ze in 2005 is afgestudeerd aan de Academie, trekt ze de stoute schoenen aan en zegt na 17 jaar het onderwijs definitief vaarwel. Sindsdien is ze intens bezig met schilderen, inspiratie opdoen, leren en studeren. Tijdens haar reizen raakt ze enorm geïnspireerd door verschillende culturen en door haar levenservaringen krijgt ze een eigen bijzondere kijk lop het leven dat ze in haar doeken laat terugkomen. Motto in haar werk is "de kunst om te zien zonder te denken en niet denken dat men ziet".?

"Varen zonder kompas"? ?‘Schilderen is voor mij een dialoog aangaan tussen mezelf en de materialen waarmee ik werk. Het is zoeken met gevoel, het ondernemen van een avontuurlijke trektocht. Wikken en wegen, wegnemen en toevoegen, schilderen laag over laag en weer nuanceren. Ik ben een gevoelsmens en laat me tijdens het creëren leiden door mijn onderbewustzijn. Ik werk met acryl- en olieverf, lood, gips, handgeschept papier uit Nepal, zilverfolie, zand, natuurlijke pigmenten en hars. Het zand van Moeder Aarde uit verschillende landen en culturen verwerk ik bewust in mijn doeken. Hierop groeit, bloeit en leeft van alles en er kleven verhalen aan! ?Niets is mooier dan stilstaan bij de schoonheid van verschillende landen en culturen om ons heen. De tekens, lijnen en symbolen die je terugziet in mijn doeken willen iets vertellen: ze verwijzen naar vroegere levenservaringen of juist richting toekomst. Het is mijn manier om de toeschouwer “buiten” het doek te brengen, hen verder te doen kijken dan dat wat voor de hand ligt. Dat is ook de reden dat ik abstract werk, figuratief werk is voor mij te snel te gedateerd."

Serie Ibiza Haar nieuwste serie Ibiza, vindt zijn oorsprong op dit Spaanse eiland waar iedereen zichzelf kan zijn. Ibiza: boeiende mix van verschillende mensen, bont geklede hippies, de turquoise zee met zilveren golven, wit-bruine stranden en majestueuze rotsen, blauwe luchten, de geur van sinaasappels, olijven en oleander, vlammende zonsondergangen en muziek. Al die elementen voegt Jacqueline samen in een kleurrijk lijnenspel waarin je kunt reizen. Het lijnenspel wat voor Jacqueline de levenspaden zijn, de wegen in het leven. Naast het lijnenspel hangt soms een materiedoek wat verwijst naar moeder Aarde, het aardse pad wat we belopen, wat een stuk van de natuur weergeeft en waaruit alles voorkomt.

"Zittend op de grijze rotsen, kijkend naar de ondergaande zon, vol bewondering voor de schoonheid van de natuur en zien hoe mensen genieten van het bruisende eilandleven. Dat is voor mij de wisselwerking tussen de gekleurde lijnen in de Ibiza-serie. “Each path is different”, net als elke stap die je zet in het leven. Tegelijkertijd is het ook de harmonie van de bewoners van Ibiza, net als hun muziek en hun blijheid, weergegeven in de kleuren en lijnen op het doek. Daaroverheen breng ik een laag hars aan om de kleuren te versterken en om het doek de glossy-uitstraling te geven die Ibiza voor veel mensen heeft. Maar wil je je echt verdiepen in de natuur en de cultuur van het eiland, dan moet je door die laag heenkijken en kom je bij de kern van de eilandbewoners terecht! Dat is dan ook letterlijk “ If you look good, you see it!”. Schilderen is voor mij een fantastisch beroep: een reis door tijd en beleving! Voor mij is schilderen de ultieme vrijheid in mijn dromen, daar waar ik kan “varen” zonder kompas! Viva la vida! "

De kunstwerken van Bozon zijn bij diverse kunstverzamelaars, gemeenten en bedrijven in bezit. In 2005 heeft de Rabobank en in 2006 Océ kunstwerken van Bozon in hun bedrijfscollectie opgenomen!