Puck Soetens

“If only I could paint” is een fotografisch onderzoek dat de grenzen tussen schilderkunst en fotografie doet vervagen.
Met mijn doorlopende series Portraits of a Flower en Portraits of the Sea probeer ik de essentie en emotionele kracht van schilderen en tekenen vast te leggen via fotografie, waarbij ik zowel stilte als beweging onderzoek. Ik laat me inspireren door Jan Mankes en andere neo-realisten.
Kleur speelt een cruciale rol in beide series. Ik leg de mooiste combinaties van kleur en vorm vast, met de bedoeling de kijker een moment te laten stilstaan en de schoonheid van het alledaagse te laten waarderen.
In een wereld waarin digitale perfectie steeds meer de norm wordt, is Portraits of a Flower mijn terugkeer naar het pure, het vluchtige en het heerlijk echte. Deze dromerige serie is een ode aan de tijdloze schoonheid en eigenheid van bloemen.
Ik laat me inspireren door de lange kunstgeschiedenis waarin bloemen een belangrijke rol spelen—niet alleen om hun schoonheid vast te leggen, maar om ze te portretteren als onderwerpen met hun eigen verhalen en emoties.
Elke bloem in deze serie wordt gefotografeerd alsof het een menselijk portret is. Met veel aandacht voor kleur en compositie laat ik hun kwetsbaarheid, kracht en uniciteit spreken. De beelden zijn zacht en dromerig, met een vleugje melancholie—alsof je een andere wereld binnenstapt. Het licht, de schaduw, de textuur en de sfeer geven de beelden een schilderachtige kwaliteit—en toch zie je: het is een foto.
De serie Portraits of the Sea is ontstaan uit mijn dagelijkse wandelingen met de honden langs de noordkust van Scheveningen. Deze serie is een bijna poëtische zoektocht naar het punt waarop fotografie en schilderkunst in elkaar overvloeien—een ruimte waar beeld emotie wordt. Mijn bedoeling is niet om te laten zien hoe de zee eruitziet, maar hoe zij voelt—als een herinnering, als een stemmingslandschap. Zo wil ik het uiterlijke landschap omzetten in een innerlijk landschap. Wat de kijker ziet, zijn niet zomaar strandscènes, maar visuele metaforen voor gemoedstoestanden.
Geen dag is hetzelfde—soms turbulent en vol leven, andere keren stil en verlaten. Het kleurenpalet verandert van dag tot dag. Wind en water zijn voortdurend in beweging, maar toch ademen de beelden stilte, als een geschilderd doek opgebouwd uit zachte, veranderende lagen.
Het licht, vervagende lijnen, een gebrek aan scherpte en de zachte suggestie van beweging roepen een schilderachtige indruk op—en toch weten we: dit is een foto.
Het is precies in die tussenzone, dat opgehangen moment tussen wat wordt gezien en wat wordt gevoeld, waar ik het liefst werk.

Volg Puck

Op de hoogte blijven als we nieuwe werken van Puck Soetens aan onze collectie toevoegen?